24 en 25 augustus 2013
We hoeven pas tegen twaalven het huis uit, dus gelukkig kunnen we op ons gemak opruimen en inpakken. We beginnen gewoon bij een tas en pakken door tot hij vol is. Zo gezegd en gedaan en weldra staan er vier propvolle tassen bij de voordeur. Even wegen en de zwaarste weegt net 21 kg, dat hebben we netjes gedaan. We hebben ook lichtgewicht reistassen, dus geen last van het gewicht van koffers zelf. Dan waren we vast over de 23 kg gekomen.
Bedden afhalen en de wasmachine onderwijl al laten draaien. Vegen, dingen weggooien of voor Anita laten staan, spullen weer op z'n plaats en handdoeken schoon in de kast. Dan moeten we echt afscheid nemen van dit heerlijke huis. In het gastenboek een klein woordje achtergelaten, alarm aan, sleutel in locker en starten maar.
We hoeven pas om drie uur op het vliegveld te zijn en we besluiten te lunchen in the Mall at the Millenia. Wat is dat een ontzettend mooi winkelcentrum en met een gezellig foodcourt. De laatste orange chicken, fries of avocado/chicken salad wordt verorberd. We lopen nog even rond en Maaike weet toch nog bij Forever 21 twee dingen te scoren. Die kunnen vast nog wel ergens worden ingepropt.
Om half drie rijden we de parkeergarage voor de rental car return op Orlando International Airport in. Auto wordt bij Hertz ingeleverd en binnen enkele minuten worden onze tassen door een medewerker van Hertz naar de incheckbalie gereden. Daar staat bij de incheck van Aer Lingus al een kleine rij en we sluiten braaf aan. Als we aan de beurt zijn gaat het heel rap, ondanks dat we niet on-line konden inchecken. Maaike vraagt nog wat ze precies aan vloeistoffen mag meenemen in de handbagage. Het kleine flesje creme en een deo mogen mee in een ziplockzakje. Netjes geregeld zou je zo zeggen.....
Dan is het gewoon wachten. We vinden een rustig plekje aan het raam (niet bij de gate van ons, want daar is het heel erg druk, maar gewoon een gate ernaast). We lezen, halen af en toe wat te eten of te drinken en de meiden spelen samen op hun ds.
Op de afgesproken tijd mogen we boarden en omdat we vrij achterin het toestel zitten, moeten wij snel naar binnen. De vlucht naar Ierland brengen we door met lezen, film kijken, muziek luisteren en pogingen een beetje te slapen.
Bij de overstap in Ierland maken we de langste wachtrij van de vakantie mee. Zelfs door immigrations USA ging sneller. De oorzaak is maar één plek voor de security van alle transfer vluchten en een zeer fanatieke security dame. Iedereen wordt op een niet vriendelijke manier aangesproken, zeg maar toegeschreeuwd. En tot Maaike's ontzetting gooit de vrouw zonder pardon het ziplockzakje met creme en deo, dat wel door de Amerikanen was goedgekeurd, in een prullenbak. Door dit oponthoud kunnen we wel weer snel aan boord van het toestel naar Amsterdam. Die vlucht duurt iets meer dan een uur en aangekomen staan we binnen een poep en een zucht bij de bagagebanden. Onze tassen komen zelfs als eerste de band op.
Met een lekkere kop koffie van Starbucks stappen we in de shuttlebus van Van der Valk, die ons snel naar de parkeerplaats van onze auto brengt bij het hotel.
Naar huis is nu nog maar een klein eindje en tegen drieën zetten we de auto op de oprit. Nu wakker blijven tot vanavond om niet midden in de nacht te hoeven spoken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten