dag 8 - Naples Pier en Sanibel Island

Sanibel, 6 augustus 2013

Vanmorgen gaat toch maar weer de wekker. Opstaan, tassen in de auto en we gaan even gebruik maken van het ontbijt dat het hotel serveert bij het zwembad. Omdat het behoorlijk warm is en er geen zuchtje wind staat, eten we het een beetje snel op. Voor de volledigheid geven we hier nog een indruk van het hotel. Prima voorzieningen, mooie kamer, maar de bedden zijn helaas te zacht. (we rolden allemaal naar het midden, met het nodige duwen als gevolg).

We gaan de Pier van Naples met een bezoek vereren. We rijden door de superrijke villawijken van Naples. Ongelooflijk wat kunnen sommigen mensen grote huizen hebben. Vlakbij de pier vinden we al snel een parkeerplek. Deze pier is helemaal van hout en stamt oorspronkelijk uit 1888, maar is diverse malen herbouwd na vernietigingen ten gevolge van orkanen. Als we de pier oplopen zien we dat er volop gevist wordt. Je mag hier namelijk zonder vergunning vissen. Het is heel grappig om te zien dat kleine jongetjes tussen de grote kerels staan. En als er wat gevangen wordt helpt iedereen elkaar. Ook staan er behoorlijk wat Chinezen, die met koelboxen vol vers gevangen vis vertrekken. "Catch of the day" kan weer op het menu. De vis die gevangen wordt, kan direct worden schoongemaakt op diverse plekken. Jin bekijkt dit met grote belangstelling.
Al heel snel spot Peter een dolfijn en snel daarna zien we een tweede. De twee dolfijnen blijven in de buurt van de pier heen en weer zwemmen, tot grote ergernis van veel vissers. Even later zien we waarom. die slimme dieren knabbelen gewoon de levende aas (vaak kleine vissen) van de hengels af.

We willen eigenlijk koffiedrinken in het centrum, maar we worden door omleidingen en eenrichtingsverkeer een verkeerde kant opgestuurd, waardoor we het spoor een beetje bijster zijn. We besluiten om maar richting Sanibel te rijden, ook omdat het knap donker wordt en de eerste spetters vallen. Onderweg rijden we inderdaad door een stortbui. We stoppen even bij een Starbucks en drinken onder het afdak onze koffie. Binnen een uur rijden we tolbrug over naar Sanibel en Captiva. We rijden direct door naar Captiva om te lunchen bij de Bubble Room. Wat is dat een grappig en maf restaurant. Werkelijk afgeladen met allerlei zooi en kitsch uit de jaren 40. Er rijdt een speelgoedtrein aan het plafond rond en overal hangen oude filmsterfoto's. Je wordt bediend door een Bubblescout in een padvinderspakje, die je ook nog vertelt dat het hier elke dag Kerstmis is. Natuurlijk! We eten heerlijke broodjes en kijken onze ogen uit.

We nemen dezelfde weg weer terug over het eiland. Kan ook niet anders, want er is maar één weg (met af en toe wat zijwegen). We willen het JN Ding Darling National Wildlife Statepark bezoeken, maar we zien tot onze grote spijt dat het enkele maanden gesloten is i.v.m. groot onderhoud. Heel erg jammer, we hadden ons verheugd op dit natuurpark.
We rijden dus maar naar ons hotel, waar we gelukkig al mogen inchecken. We krijgen een kamer op de eerste verdieping aan het zwembad, met uitzicht op het strand en de Golf van Mexico. De handdoeken voor het strand liggen al klaar en die pakken we maar heel snel als we de spullen op de kamer hebben en zijn omgekleed.
We maken er een heerlijke strandmiddagje van. Lekker zwemmen in het werkelijk warme zeewater, lopen over het witte strand, schelpen zoeken of even lekker op een bedje van het hotel. Het is zeer vervelend, maar we slaan onszelf er doorheen. Maaike en Jin hebben nog niet genoeg gezwommen en duiken ook nog even het zwembad van het hotel in.

's Avonds eten we heel lekker en gezellig bij Cip's Place, op 5 minuten rijden van het hotel. Een aanrader, heerlijke vistaco's en salade gegeten. Na het eten maken we nog een strandwandeling. We zien de lucht prachtig roze verkleuren en we vinden nog een paar mooie schelpen. Die worden schoongemaakt bij de speciale schelpen wasbak van het hotel en daarna door Jin en Peter soort bij soort verdeeld en in zakjes gedaan. We mogen ze waarschijnlijk niet meenemen naar Nederland, dus het is even voor het idee en om te bekijken.
De wifi werkt niet op de kamer. Karin loopt naar de receptie en daar wordt direct de IT-service gebeld, want het zou het wel moeten doen. Binnen 10 minuten is het opgelost, goede service. Dus het blog kan gemaakt worden en Maaike kan weer socializen met haar mobiel. Peter leest even samen met Jin haar dagelijkse portie. Er is weer een blok met krullen vol, dus morgen mag weer wat worden uitgezocht. Mooie reden om eens naar een Walmart Supercenter te gaan.